क्युबातील वीजटंचाई हा तात्पुरता व्यत्यय म्हणून नव्हे तर भू-राजकीय दबावामुळे निर्माण झालेल्या संरचनात्मक कमकुवतपणाचा परिणाम म्हणून पाहिला जात आहे.
व्हेनेझुएलाच्या तेल निर्यातीवर परिणाम करणाऱ्या अमेरिकेच्या अलिकडच्या कृतींमुळे इंधनटंचाई तीव्र झाली आहे, परंतु विश्लेषकांचे म्हणणे आहे की या संकटाची मुळे क्युबाचे आयात केलेल्या तेलावरील दीर्घकालीन अवलंबित्व, जुनाट पायाभूत सुविधा आणि जागतिक वित्तपुरवठ्यावरील मर्यादित प्रवेश यामध्ये आहेत.
क्युबाच्या वीजनिर्मितीपैकी 80 टक्क्यांहून अधिक तेलाचा वाटा आहे, त्यातील जवळजवळ निम्मे इंधन आयात केले जाते. इंडियन कौन्सिल ऑफ वर्ल्ड अफेयर्सचे डॉ. गिरिशंकर एसबी नायर यांच्या मते, या मोठ्या प्रमाणात अवलंबून राहिल्याने बेटावर अस्थिर किमती, पुरवठा खंडित होणे आणि उच्च वाहतूक खर्च, दशकांपासून कमी गुंतवणूक आणि वारंवार होणाऱ्या इंधन टंचाईमुळे वाढलेल्या समस्या उद्भवल्या आहेत. परिणामी ब्लॅकआउट, औद्योगिक मंदी आणि वाढती आर्थिक मंदीची स्थिती निर्माण झाली आहे.
बाह्य मदतीमुळे केवळ अंशतः दिलासा मिळाला आहे. मेक्सिको आणि रशियाकडून येणाऱ्या आणीबाणीच्या तेलाच्या शिपमेंटमुळे तात्काळ टंचाई कमी झाली आहे, परंतु आर्थिक अडचणींमुळे हवानाची मोठ्या कर्जरेषा मिळविण्याची क्षमता मर्यादित झाली आहे. क्युबा आगाऊ वित्तपुरवठा गरजा पूर्ण करण्यास असमर्थ असल्याने थर्मोइलेक्ट्रिक प्लांट अपग्रेड करण्यासाठी बनवलेली 1.2 अब्ज युरोची रशियन सुविधा मोठ्या प्रमाणात वापरात नाही, ज्यामुळे त्याची बिघडणारी आर्थिक स्थिती आणखी अधोरेखित होते.
अमेरिकेच्या निर्बंधांमुळे लादलेल्या गेलेल्या अडचणी असूनही भारत एक सातत्यपूर्ण विकास भागीदार म्हणून उदयास आला आहे. नवी दिल्लीने अक्षय ऊर्जा क्षमता वाढवण्यासाठी तंत्रज्ञान हस्तांतरण, विकास सहाय्य आणि कर्जरेषेद्वारे पाठिंबा वाढवला आहे. भारताने क्युबाला आपत्ती प्रतिरोधक पायाभूत सुविधांसाठी युती आणि ग्लोबल बायोफ्युएल अलायन्स सारख्या उपक्रमांमध्ये सहभागी होण्यासाठी आमंत्रित केले आहे, जे दक्षिण-दक्षिण सहकार्य आणि दीर्घकालीन लवचिकतेसाठी व्यापक प्रयत्न दर्शवते.
भारताच्या परराष्ट्र मंत्रालयाच्या अधिकाऱ्यांनी सांगितले आहे की ते घडामोडींवर बारकाईने लक्ष ठेवून आहेत, ज्यामुळे क्युबाच्या स्थिरतेमध्ये आणि ग्लोबल साउथशी असलेल्या त्याच्या व्यापक सहभागात नवी दिल्लीचा असणारा रस दिसून येतो.
या संकटाला आकार देणारा एक महत्त्वाचा घटक म्हणजे निर्बंध. अमेरिकेकडून दीर्घकाळापासून चालत आलेल्या निर्बंधामुळे क्युबाचा आंतरराष्ट्रीय वित्तपुरवठा मर्यादित झाला आहे आणि ऊर्जा पायाभूत सुविधांमध्ये परकीय गुंतवणूक रोखली गेली आहे. अक्षय ऊर्जेला व्यापकपणे एक व्यवहार्य दीर्घकालीन उपाय म्हणून पाहिले जात असले तरी, मर्यादित भांडवल, हवामान धोके आणि निर्बंधांमुळे निर्माण झालेल्या नियामक अडथळ्यांमुळे प्रगती मंदावली आहे.
क्युबाचे अधिकारी आणि टीकाकार वीज संकटाला आर्थिक आव्हान आणि सार्वभौमत्वाचा प्रश्न दोन्ही म्हणून मांडतात. हवानाने बहुक्षेत्रीय आकस्मिकता योजनेअंतर्गत अत्यावश्यक सेवांना प्राधान्य दिले आहे आणि अक्षय प्रकल्पांना गती दिली आहे, ज्याचा उद्देश एका वर्षात स्वच्छ ऊर्जेच्या निर्मितीतील वाटा 3 टक्क्यांवरून 10 टक्क्यांपर्यंत वाढवणे आहे.
आंतरराष्ट्रीय दबाव वाढत असताना, क्युबाच्या वीज संकटाकडे अधिकाधिक बहुध्रुवीय जगात संरचनात्मक सुधारणा, बाह्य बंधने आणि भू-राजकीय संरेखन बदलण्यासाठी लहान, मंजूर अर्थव्यवस्था संरचनात्मक सुधारणा, बाह्य मर्यादा आणि बदलत्या भू-राजकीय संरेखनांना कसे तोंड देतात याचे एक उदाहरण म्हणून पाहिले जात आहे.
हुमा सिद्दीकी


























