चिनी नेटिझन्सनी या अशांततेकडे व्यापक प्रादेशिक संदर्भात पाहिले. ‘इंडोनेशियातील दंगल अजून संपली आहे का? नेपाळ आता गोंधळात का आहे?” असे एका युझरने काठमांडूच्या अशांततेला आग्नेय आशियातील अलीकडील युवकांच्या नेतृत्वाखालील निदर्शनांशी जोडत विचारले. दुसऱ्याने लिहिलेः “इंडोनेशिया, सर्बिया, नेपाळ. त्यानंतर कोण आहे? हा मध्य शरद ऋतूतील (उत्सव) राजकीय स्थिरतेची परीक्षा घेणारा बनला आहे.”
या चर्चेवर परदेशी हस्तक्षेपाच्या संशयाचे वर्चस्व होते. अनेक युझर्सनी अमेरिकेवर या निदर्शनांमध्ये मोठी भूमिका बजावल्याचा आरोप केला, “अमेरिकेच्या गलिच्छ युक्त्या”, एकाने लिहिले, तर दुसऱ्याने म्हटले, “अमेरिका यामागे असण्याची शक्यता मोठी आहे”. इतरांनी भारताचा देखील या अशांततेत सहभाग असल्याचे म्हटले: “हा केवळ भारत नाही, अमेरिका देखील नक्कीच त्याचा एक भाग आहे.”
काही नेटकऱ्यांनी मध्य पूर्वेतील अशांततेशी याची तुलना केलीः “आणखी एक सीरिया तयार होत आहे-प्रथम उत्साह येतो आणि त्यानंतर संपूर्ण आपत्तीची जाणीव होते.”
आणखी एका युझरने नेपाळशी स्वाक्षरी केलेल्या 50 कोटी अमेरिकी डॉलर्सच्या मिलेनियम चॅलेंज कॉर्पोरेशनच्या अनुदानाची आठवण करून दिली आणि आरोप केला की त्याने काठमांडूला त्याच्या देशांतर्गत कायद्यांना अधीन करण्यास आणि स्वयंसेवी संस्थांसाठी दरवाजे उघडण्यास भाग पाडले.
या सर्वांमध्ये, काही युझर्सनी चिनी सहभागाचे सक्रिय आवाहन केले. एका युझरने विचारले, “आपण आपल्या मित्राला मदत का करत नाही?” आणखी एका युजरने सुचवले की नेपाळला “सी. पी. पी. सी. सी. किंवा एन. पी. सी. ची आवृत्ती” तयार करण्यात मदत करण्यासाठी चीन, चीन-नेपाळ सहकार्य मंचासारख्या व्यासपीठाचा लाभ घेऊ शकेल.
एका युझरने असेही भाकीत केले की अस्थिरता आणखी वाढेल: “ही आग भूतानमध्ये पसरण्याची वेळ आली आहे.”
पंतप्रधान ओली यांच्या राजीनाम्यामुळे संमिश्र प्रतिक्रिया उमटल्या. काहींनी याला “नेपाळी लोकांचा विजय” असे संबोधले तर इतरांनी कठोर उपाययोजनांचे आवाहन केलेः “इंडोनेशियापासून शिका, काहींना अटक करा आणि बाकीचे सरळ वागतील.”
चिनी नेटिझन्सच्या प्रतिक्रिया नेपाळच्या अशांततेकडे चीनमधील स्थानिक लोकशाही गणना म्हणून कमी आणि अधिक व्यापक जागतिक सत्ता संघर्षांचे प्रतिबिंब म्हणून कसे पाहिले जाते हे अधोरेखित करतात.
अनुकृती
